105/ عصرانههای کوه
حتا همین بالا
که تنهایم
آنقدر نزدیکی
که یادم رفته رنگِ چشمهایت را.
که تنهایم
آنقدر نزدیکی
که یادم رفته رنگِ چشمهایت را.
+ نوشته شده در یکشنبه ۳۱ مرداد ۱۳۸۹ ساعت توسط مرتضا دلاوری پاریزی