دیگران
سیاست تلویزیون جمهوری اسلامی و فاکسنیوز مثلا دربارهی سید حسن نصرالله یکسان است. هر دوی اینها تعمد دارند از این آدم لبخند و شوخی و ملایمت پخش نکنند. تصویر غالبی که از این آدم نشان میدهند مشت گره کرده و فریاد است. در حالی که نصرالله اصلا آدم شوخی است. در صحبتهایش همیشه لبخند میزند. میخندد و چیزی میگوید که دیگران بخندند. اما این تصویر نصرالله، غیرمجاز است. نصرالله باید خشن باشد. باید النصر بالرعب باشد.
یادم هست پخش مستقیم مراسم معاوضهی اسیران لبنان و اسرائیل را تلویزیون خودمان نشان میداد. کسی همزمان صحبتهای نصرالله را ترجمه میکرد. همه را ترجمه کرد تا رسید به آزادی نسیم نسر. نسیم نسر یک یهودی لبنانی است که اسرائیل زندانیش کرده و آزادش نمیکند. او را و سمیر قنطار و یک نفر دیگر را نگه داشتند تا با رون آراد معاوضه کنند. سید حسن گفت نسیم نسر هم مثل من لبنانی است و نسر است (مثل من که نصر ام) و مثل من از حقوق یک شهروند لبنانی برخوردار است و باید بتواند آزاد در کشور خودش زندگی کند. این صحبت چند دقیقه طول کشید و در تمام این مدت مترجم محترم هیچ کلمهای از حرف سید حسن را ترجمه نکرد. بالاخره تشخیص ایشان این بود که او بیجا میکند خودش را با یک یهودی مقایسه میکند و آبروی اسلام و مسلمین را به خطر میاندازد.
این سید حسن نصرالله را تلویزیون ما و فاکسنیوز نمیپسندند. سید حسنی را میپسندند که مشتهاش گره کرده باشد، صدایش خشن و گرفته و در حال فریاد زدن.